Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Piramil 1,25 mg, 1,25 mg, tabletki
Piramil 2,5 mg, 2,5 mg, tabletki
Piramil 5 mg, 5 mg, tabletki
Piramil 10 mg, 10 mg, tabletki
Ramiprilum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

• Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
• W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
• Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
• Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o nich lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki:

1. Co to jest lek Piramil i w jakim celu się go stosuje
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Piramil
3. Jak stosować lek Piramil
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek Piramil
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Piramil i w jakim celu się go stosuje

Piramil zawiera lek o nazwie ramipryl. Należy on do grupy leków nazywanych inhibitorami ACE (inhibitorami konwertazy angiotensyny).

Piramil działa przez:

• zmniejszenie wytwarzania w organizmie substancji, które mogą zwiększać ciśnienie tętnicze krwi,
• zmniejszanie napięcia i rozszerzanie naczyń krwionośnych,
• ułatwienie sercu pompowania krwi do wszystkich części organizmu.

Piramil można stosować w celu:

• leczenia wysokiego ciśnienia tętniczego krwi (nadciśnienia tętniczego),
• zmniejszenia ryzyka zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu,
• zmniejszenia ryzyka lub opóźnienia pogorszenia czynności nerek (niezależnie od tego, czy pacjent choruje na cukrzycę),
• leczenia serca, gdy nie jest ono w stanie pompować wystarczającej dla organizmu ilości krwi (niewydolność serca),
• leczenia po zawale mięśnia sercowego powikłanego niewydolnością serca.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Piramil

Kiedy nie stosować leku Piramil

• jeśli pacjent ma uczulenie na ramipryl, na inne inhibitory ACE lub na którykolwiek ze składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
  Objawami reakcji alergicznej mogą być: wysypka, trudności w połykaniu lub oddychaniu, obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka.
• jeśli u pacjenta wystąpiła kiedykolwiek ciężka reakcja alergiczna nazywana „obrzękiem naczynioruchowym”. Do jej objawów należą: świąd, pokrzywka, czerwone plamy na rękach, stopach i w gardle, obrzęk gardła i języka, obrzęk wokół oczu i ust, trudności w oddychaniu lub połykaniu.
• jeśli pacjent poddawany jest dializie lub innym rodzajom filtracji krwi. Zależnie od stosowanej aparatury, lek Piramil może nie być dla niego odpowiedni.
• jeśli u pacjenta stwierdzono zaburzenia czynności nerek, w których zmniejszony jest dopływ do nich krwi (zwężenie tętnicy nerkowej).
• w ostatnich 6 miesiącach ciąży (patrz niżej „Ciąża i karmienie piersią”).
• jeśli ciśnienie tętnicze krwi pacjenta jest nieprawidłowo niskie lub niestabilne. Konieczne jest zbadanie tego przez lekarza.
• jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i przyjmuje lek zmniejszający ciśnienie tętnicze, zawierający aliskiren.
• jeśli pacjent przyjmował lub obecnie przyjmuje lek zawierający sakubitryl z walsartanem (lek stosowany u dorosłych w leczeniu przewlekłej niewydolności serca), gdyż zwiększa to ryzyko obrzęku naczynioruchowego (nagły obrzęk tkanki np. w obrębie gardła).

Jeśli którakolwiek z opisanych sytuacji dotyczy pacjenta, nie powinien przyjmować leku Piramil. W razie wątpliwości należy przed przyjęciem leku Piramil zwrócić się do lekarza.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed zastosowaniem leku Piramil należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:

• pacjent ma zaburzenia czynności serca, wątroby lub nerek;
• pacjent utracił dużo elektrolitów lub płynów (na skutek wymiotów, biegunki, obfitego pocenia się, stosowania diety z małą ilością soli, przyjmowania przez długi czas leków moczopędnych lub stosowania dializ);
• pacjent ma się poddać leczeniu w celu zmniejszenia uczulenia na jad pszczół lub os (odczulanie);
• pacjent ma otrzymać znieczulenie (do operacji lub zabiegu dentystycznego). Może być konieczne odstawienie leku Piramil na dzień przed zabiegiem, dlatego należy poradzić się w tej sprawie lekarza.
• badanie wykazało u pacjenta duże stężenie potasu we krwi;
• pacjent przyjmuje leki lub ma zaburzenia, które mogą spowodować zmniejszenie stężenia sodu we krwi.
  Lekarz może regularnie zlecać badania krwi, zwłaszcza w celu skontrolowania stężenia sodu we krwi, szczególnie jeśli pacjent jest w podeszłym wieku.
• pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków, gdyż powoduje to zwiększenie ryzyka obrzęku naczynioruchowego:
  - racekadotryl (lek stosowany w leczeniu biegunki);
  - leki stosowane w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu i w leczeniu raka (inhibitory mTOR, np. temsyrolimus, syrolimus, ewerolimus);
  - wildagliptyna i inne leki z grupy inhibitorów dipeptydylopeptydazy 4 (ang. dipeptidyl peptidase IV inhibitors, DDP-4) (leki stosowane w leczeniu cukrzycy).
• u pacjenta stwierdzono kolagenozę, taką jak twardzina lub układowy toczeń rumieniowaty;
• pacjent przyjmuje jeden z następujacych leków przeciwnadciśnieniowych:
  - antagonista receptora angiotensyny II (leki znane również jako sartany, np. walsartan, telmisartan, irbesartan), zwłaszcza jeśli pacjent ma chorobę nerek spowodowaną cukrzycą;
  - aliskiren.
  Lekarz może regularnie kontrolować czynności nerek, ciśnienie tętnicze i stężenie elektrolitów (np. potasu) we krwi. Patrz także informacje w punkcie „Kiedy nie stosować leku Piramil”.
• pacjentka jest w ciąży (lub planuje ciążę), musi poinformować o tym lekarza. Stosowanie leku Piramil nie jest zalecane w pierwszych 3 miesiącach ciąży i może być bardzo szkodliwe dla dziecka po 3. miesiącu ciąży (patrz niżej punkt „Ciąża i karmienie piersią”).

Dzieci i młodzież

Nie zaleca się podawania leku Piramil dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, gdyż nie ustalono jeszcze bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ramiprylu u dzieci.

Jeśli którakolwiek z opisanych sytuacji dotyczy pacjenta lub pacjent nie jest tego pewien, przed przyjęciem leku Piramil należy zwrócić się do lekarza.

Piramil a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Przyczyną jest możliwość wzajemnego wpływu leku Piramil i niektórych innych leków na swoje działanie.

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z wymienionych leków, gdyż mogą one osłabić działanie leku Piramil:

• leki przeciwbólowe i przeciwzapalne (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne, tzw. NLPZ, takie jak ibuprofen lub indometacyna i kwas acetylosalicylowy);
• leki stosowane w leczeniu niskiego ciśnienia tętniczego krwi, wstrząsu, niewydolności serca, astmy oskrzelowej lub alergii, takie jak efedryna, noradrenalina lub adrenalina. Lekarz powinien kontrolować ciśnienie tętnicze krwi pacjenta.

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z wymienionych leków, gdyż przyjmowane razem z lekiem Piramil mogą zwiększać ryzyko wystąpienia u pacjenta działań niepożądanych:

• leki przeciwbólowe i przeciwzapalne (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne, tzw. NLPZ, takie jak ibuprofen lub indometacyna i kwas acetylosalicylowy);
• leki przeciwnowotworowe (chemioterapia);
• temsyrolimus (lek przeciwnowotworowy);
• syrolimus, ewerolimus (leki stosowane w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepu);
• leki moczopędne, takie jak furosemid;
• preparaty potasu (w tym zamienniki soli kuchennej zawierające potas), leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren, amiloryd) i inne leki zwiększające stężenie potasu we krwi (np. trimetoprim i kotrimoksazol [leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych], cyklosporyna [lek hamujący czynność układu odpornościowego, stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przez organizm przeszczepionego narządu] i heparyna [lek stosowany w celu rozcieńczenia krwi i zapobiegania powstaniu zakrzepów]);
• steroidowe leki przeciwzapalne, takie jak prednizolon;
• allopurynol (lek stosowany w celu zmniejszenia stężenia kwasu moczowego we krwi);
• prokainamid (lek stosowany w zaburzeniach czynności serca);
• wildagliptyna (lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2);
• racekadotryl (lek przeciwbiegunkowy).

Lekarz może zmienić dawkę leku i (lub) zalecić inne środki ostrożności, jeśli pacjent przyjmuje lek z grupy antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskiren (patrz także informacja w punkcie „Kiedy nie stosować leku Piramil” i „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z wymienionych leków, gdyż lek Piramil może zaburzać ich działanie:

• leki przeciwcukrzycowe (doustne i insulina). Piramil może zmniejszać stężenie cukru we krwi. Podczas stosowania leku Piramil należy regularnie kontrolować stężenie cukru we krwi.
• lit (stosowany w chorobach psychicznych). Piramil może zwiększyć stężenie litu we krwi. Lekarz zaleci ścisłe kontrolowanie stężenia litu we krwi.

Jeśli którakolwiek z opisanych sytuacji dotyczy pacjenta lub pacjent nie jest tego pewien, przed przyjęciem leku Piramil należy zwrócić się do lekarza.

Piramil z jedzeniem, piciem i alkoholem

• Picie alkoholu podczas stosowania leku Piramil może spowodować zawroty głowy lub oszołomienie. Osoby zainteresowane dopuszczalną ilością alkoholu podczas leczenia powinny omówić to z lekarzem, gdyż działania leków obniżających ciśnienie tętnicze krwi i alkoholu mogą się sumować.
• Piramil można przyjmować niezależnie od posiłków.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

• Nie wolno przyjmować leku Piramil, jeśli pacjentka jest w ciąży dłużej niż 3 miesiące, ponieważ stosowany po trzecim miesiącu ciąży może poważnie zaszkodzić dziecku.
• Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas leczenia lekiem Piramil, powinna natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi.
• Leku Piramil nie należy stosować w pierwszych 12 tygodniach ciąży, a po 13. tygodniu ciąży w ogóle nie wolno go stosować, ponieważ może on zaszkodzić dziecku.
• Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas stosowania leku Piramil, powinna natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi. Przejście na odpowiednie leczenie alternatywne należy przeprowadzić przed planowaną ciążą.
• Leku Piramil nie należy stosować podczas karmienia piersią.
• Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek Piramil może powodować zawroty głowy. Jest to bardziej prawdopodobne na początku stosowania leku Piramil lub po zwiększeniu dawki. Jeśli wystąpią takie objawy, nie należy prowadzić pojazdów ani używać żadnych narzędzi lub maszyn.

3. Jak stosować lek Piramil

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Przyjmowanie tego leku

• Przyjmować doustnie, codziennie o tej samej porze dnia.
• Tabletki należy połykać w całości, popijając płynem. Tabletek nie należy kruszyć ani żuć.

Ile leku stosować

Leczenie wysokiego ciśnienia tętniczego krwi

• Zazwyczaj stosowana dawka początkowa to 1,25 mg lub 2,5 mg raz na dobę.
• Lekarz dostosuje dawkę aż do uzyskania kontroli ciśnienia tętniczego.
• Maksymalna dawka to 10 mg na dobę.
• Jeśli pacjent przyjmuje już leki moczopędne (diuretyki), lekarz może przerwać ich podawanie lub zmniejszyć dawkę przed rozpoczęciem stosowania leku Piramil.

Leczenie mające na celu zmniejszenie ryzyka zawału serca lub udaru mózgu

• Zazwyczaj stosowana dawka początkowa to 2,5 mg raz na dobę.
• Lekarz może następnie zdecydować o zwiększeniu dawki.
• Zazwyczaj stosowana dawka to 10 mg raz na dobę.

Leczenie niewydolności serca

• Zazwyczaj stosowana dawka początkowa to 1,25 mg raz na dobę.
• Lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki.
• Maksymalna dawka to 10 mg na dobę.
• Zalecane jest przyjmowanie leku dwa razy na dobę.

Leczenie po zawale serca

• Zazwyczaj stosowana dawka początkowa to 1,25 mg raz na dobę do 2,5 mg dwa razy na dobę.
• Lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki.
• Zazwyczaj stosowana dawka to 10 mg raz na dobę.
• Zalecane jest przyjmowanie leku dwa razy na dobę.

Pacjenci w podeszłym wieku

• Lekarz zmniejszy dawkę początkową i wolniej dostosuje leczenie.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Piramil

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego oddziału ratunkowego szpitala. Nie prowadzić samochodu, ponieważ lek Piramil może powodować zawroty głowy. Należy zabrać ze sobą opakowanie leku.

Pominięcie zastosowania leku Piramil

• Jeśli pacjent pominie dawkę, powinien przyjąć normalną dawkę w porze kolejnego podania.
• Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy przerwać przyjmowanie leku Piramil i natychmiast zgłosić się do lekarza, jeśli wystąpi którykolwiek z następujących objawów ciężkiej reakcji alergicznej:

• ciężkie zawroty głowy lub omdlenie,
• obrzęk twarzy, warg lub gardła,
• wysypka skórna i świąd,
• problemy z oddychaniem.

Ciężkie działania niepożądane mogą wystąpić niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):

• obrzęk twarzy, warg, języka, gardła lub krtani, trudności w oddychaniu lub połykaniu, pokrzywka, ciężka reakcja alergiczna zwana „obrzękiem naczynioruchowym”.

Inne działania niepożądane obejmują:

Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli którykolwiek z poniższych objawów nasili się lub utrzyma przez dłuższy czas.

Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):

• Ból głowy lub uczucie zmęczenia.
• Uczucie zawrotów głowy. Jest to bardziej prawdopodobne na początku stosowania leku Piramil lub po zwiększeniu dawki.
• Omdlenie, niedociśnienie tętnicze (nieprawidłowo niskie ciśnienie krwi), zwłaszcza podczas szybkiego wstawania lub siadania.
• Suchy, drażniący kaszel, zapalenie zatok lub zapalenie oskrzeli, duszność.
• Ból brzucha, biegunka, niestrawność, nudności lub wymioty.
• Wysypka skórna z obrzękiem lub bez.
• Ból w klatce piersiowej.
• Skurcze lub ból mięśni.
• Badania krwi wykazujące zwiększone stężenie potasu we krwi.

Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):

• Zaburzenia równowagi, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego (zawroty głowy typu wirowania).
• Świąd i zaburzenia czucia, takie jak drętwienie, mrowienie, kłucie, pieczenie lub pełzanie po skórze (parestezje).
• Utrata lub zmiana smaku.
• Zaburzenia snu.
• Uczucie obniżonego nastroju (depresja), lęk, większa niż zwykle nerwowość lub niepokój.
• Zatkany nos, trudności w oddychaniu lub nasilenie astmy.
• Obrzęk w jelitach zwany „obrzękiem naczynioruchowym jelit”, objawiający się bólem brzucha, wymiotami i biegunką.
• Zgaga, zaparcie lub suchość w ustach.
• Częstsze niż zwykle oddawanie moczu w ciągu dnia.
• Większe niż zwykle pocenie się.
• Utrata lub zmniejszenie apetytu (jadłowstręt).
• Przyspieszone lub nieregularne bicie serca. Obrzęk ramion i nóg. Może to być objaw zatrzymywania większej ilości płynów w organizmie.
• Uderzenia gorąca.
• Niewyraźne widzenie.
• Ból stawów.
• Gorączka.
• Zaburzenia czynności seksualnej u mężczyzn, zmniejszony popęd płciowy u mężczyzn lub kobiet.
• Zwiększona liczba pewnego rodzaju krwinek białych (eozynofilia) wykazana w wynikach badań krwi.
• Badania krwi wykazujące zmiany czynności wątroby, trzustki lub nerek.

Rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób):

• Uczucie drżenia lub splątania.
• Czerwony i obrzękły język.
• Ciężkie łuszczenie się lub złuszczanie skóry, swędząca, grudkowata wysypka.
• Uszkodzenie paznokci (np. poluzowanie lub oddzielenie paznokcia od łożyska).
• Wysypka skórna lub siniaki.
• Plamy na skórze i zimne kończyny.
• Zaczerwienienie, swędzenie, obrzęk lub łzawienie oczu.
• Zaburzenia słuchu lub dzwonienie w uszach.
• Ogólne złe samopoczucie.
• Badania krwi wykazujące zmniejszoną liczbę krwinek czerwonych, krwinek białych lub płytek krwi lub zmniejszone stężenie hemoglobiny.

Bardzo rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób):

• Większa niż zwykle wrażliwość na słońce.

Inne zgłoszone działania niepożądane (częstość nieznana):

Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli którykolwiek z poniższych objawów nasili się lub utrzyma przez dłuższy czas.

• Trudności z koncentracją.
• Obrzęk ust.
• Badania krwi wykazujące zbyt małe stężenie sodu we krwi.
• Badania krwi wykazujące zmniejszoną liczbę krwinek białych (agranulocytoza).
• Zaburzenia szpiku kostnego (zmniejszona liczba komórek krwi).
• Zagęszczenie moczu (ciemny mocz), zaburzenia czynności nerek lub brak moczu, krew w moczu (hematuria).
• Palce u rąk i nóg zmieniają kolor na blady po ekspozycji na zimno, a następnie pojawia się mrowienie i ból podczas ogrzewania (objaw Raynauda).
• Powiększenie piersi u mężczyzn (ginekomastia).
• Zaburzenia węchu.
• Zaburzenia czynności wątroby, uszkodzenie wątroby, żółtaczka (zażółcenie skóry lub białkówek oczu).
• Zapalenie trzustki (objawy to ból w górnej części brzucha, nudności, wymioty).
• Ciężkie zaburzenia żołądka lub jelit (np. niedrożność jelit).
• Zapalenie naczyń krwionośnych.
• Zapalenie płuc powodujące duszność, kaszel i gorączkę.
• Bóle głowy typu migrenowego.
• Drżenie mięśniowe, zaburzenia postawy.
• Nieprawidłowe odczuwanie bodźców.
• Zapalenie spojówek.
• Psychoza (zaburzenia psychiczne charakteryzujące się poważnymi zmianami osobowości).
• Zapalenie ślinianek.
• Łysienie.
• Psoriasis (choroba skóry z czerwonymi, łuszczącymi się plamami).
• Nasilenie objawów choroby skóry zwanej łuszczycą.
• Pęcherzyca (choroba skóry z pęcherzami).
• Toksyczna nekroliza naskórka (ciężka reakcja skórna).
• Zespół Stevensa-Johnsona (ciężka reakcja skórna).
• Erythema multiforme (wielopostaciowe rumienie).
• Pemfigoid (pęcherzowe zapalenie skóry).
• Reakcje nadwrażliwości.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Piramil

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych środków ostrożności dotyczących przechowywania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Piramil

• Substancją czynną leku jest ramipryl.
• Pozostałe składniki to: wodorowęglan sodu, laktoza jednowodna, kroskarmeloza sodowa, skrobia żelowana kukurydziana, sodu stearylofumaran (patrz punkt 2 „Piramil zawiera laktozę i sód”).

Piramil 2,5 mg, 5 mg i 10 mg tabletki zawierają dodatkowo żelaza tlenek żółty (E 172).

Piramil 5 mg tabletki zawierają dodatkowo żelaza tlenek czerwony (E 172).

Jak wygląda lek Piramil i co zawiera opakowanie

Piramil 1,25 mg tabletki

Białe do prawie białych, podłużne tabletki z linią podziału po jednej stronie i wytłoczonym „R/1.25” po drugiej stronie.

Piramil 2,5 mg tabletki

Żółte, podłużne tabletki z linią podziału po obu stronach i wytłoczonym „R/2.5” po jednej stronie.

Piramil 5 mg tabletki

Różowe, podłużne tabletki z linią podziału po obu stronach i wytłoczonym „R/5” po jednej stronie.

Piramil 10 mg tabletki

Żółte, podłużne tabletki z linią podziału po obu stronach i wytłoczonym „R/10” po jednej stronie.

Tabletki pakowane są w blistry po 10, 14, 20, 28, 30, 50, 56, 60, 90, 98 lub 100 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny

Actavis Group PTC ehf.
Reykjavikurvegi 76-78
220 Hafnarfjördur
Islandia

Wytwórca

Actavis Ltd.
BLB 016 Bulebel Industrial Estate
Zejtun ZTN 3000
Malta

Balkanpharma Dupnitsa AD
3 Samokovsko Shosse Str.
Dupnitsa 2600
Bułgaria

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

Polska
Actavis Polska Sp. z o.o.
ul. Leszno 8
01-192 Warszawa
Tel.: +48 22 327 07 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki