Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Mirtor, 15 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej
Mirtor, 30 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej
Mirtor, 45 mg, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej

Mirtazapinum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

• Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
• W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
• Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
• Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki:

1. Co to jest lek Mirtor i w jakim celu się go stosuje
2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Mirtor
3. Jak przyjmować lek Mirtor
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek Mirtor
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Mirtor i w jakim celu się go stosuje

Lek Mirtor należy do grupy leków znanych jako leki przeciwdepresyjne.
Mirtor jest stosowany w leczeniu depresji u osób dorosłych.
Mirtor zaczyna działać po 1–2 tygodniach stosowania, a po upływie 2–4 tygodni następuje poprawa samopoczucia. Jeśli po 2–4 tygodniach leczenia nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy zwrócić się do lekarza. Więcej informacji podano w punkcie 3 w części „Kiedy można spodziewać się poprawy samopoczucia”.

2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Mirtor

Kiedy nie stosować leku Mirtor

• jeśli pacjent ma uczulenie na mirtazapinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
  W takim przypadku, zanim zastosuje się lek Mirtor, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.
• jeśli obecnie lub w niedalekiej przeszłości (w ciągu ostatnich 2 tygodni) stosowane były leki z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Mirtor należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Mirtor należy powiedzieć lekarzowi:

Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła ciężka wysypka skórna lub złuszczanie skóry, pęcherze i (lub) owrzodzenie jamy ustnej po przyjęciu leku Mirtor.

Dzieci i młodzież

Zazwyczaj lek Mirtor nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia, ponieważ nie wykazano u nich skuteczności jego stosowania. Należy również zdawać sobie sprawę, że u pacjentów poniżej 18. roku życia jest wyższe ryzyko działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze oraz wrogość (przede wszystkim agresja, zachowania buntownicze oraz gniew), kiedy przyjmują oni leki tej klasy. Mimo to, lekarz może przepisać lek Mirtor pacjentom w tym wieku, jeżeli uzna, że leży to w ich najlepszym interesie. Jeśli lekarz przepisał lek Mirtor pacjentowi poniżej 18. roku życia, w związku z czym pojawiają się jakiekolwiek wątpliwości, należy skonsultować się z danym lekarzem. W przypadku pacjentów poniżej 18. roku życia przyjmujących lek Mirtor należy poinformować lekarza, jeżeli którykolwiek z objawów wymienionych powyżej rozwinie się lub nasili. Długoterminowy wpływ leku Mirtor na bezpieczeństwo dotyczące wzrostu, dojrzewania oraz rozwój poznawczy i behawioralny w tej grupie wiekowej nie został dotychczas wykazany. Dodatkowo w tej grupie wiekowej po zastosowaniu mirtazapiny, częściej niż u pacjentów dorosłych, stwierdzano znaczne zwiększenie masy ciała.

Myśli samobójcze i nasilenie depresji

Pacjenci z depresją mogą czasami mieć myśli o samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa. Takie objawy czy zachowanie mogą nasilać się na początku stosowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ leki te zaczynają działać zazwyczaj dopiero po upływie około 2 tygodni, czasem później.
Powyższe objawy są bardziej prawdopodobne u:

• pacjentów, u których już wcześniej występowały myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie;
• młodych dorosłych pacjentów. Dane z badań klinicznych wykazują zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat z zaburzeniami psychicznymi, które były leczone lekami przeciwdepresyjnymi.

Należy natychmiast skontakt86ować się z lekarzem lub udać się do szpitala, jeśli wystąpią myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze.

Pomocne może okazać się poinformowanie krewnych lub przyjaciół o depresji oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może poprosić o informowanie go, gdy zauważą, że depresja lub lęk nasiliły się lub wystąpiły niepokojące zmiany w zachowaniu.

Również należy zachować szczególną ostrożność stosując lek Mirtor

• Jeżeli występują lub kiedykolwiek występowały:
  (Należy poinformować lekarza o występowaniu poniższych chorób przed rozpoczęciem stosowania leku Mirtor, jeśli pacjent wcześniej tego nie zrobił.)
  • napady padaczki. W razie pojawienia się napadów padaczkowych lub zwiększenia ich częstości w trakcie leczenia, lek należy odstawić i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem;
  • choroby wątroby, włączając żółtaczkę. Jeśli wystąpi żółtaczka lek należy odstawić i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem;
  • choroby nerek;
  • choroby serca lub niskie ciśnienie krwi;
  • schizofrenia. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeżeli takie zaburzenia psychotyczne jak objawy paranoidalne się nasilą lub zwiększy się ich częstość;
  • depresja maniakalna (naprzemienne okresy podwyższonego nastroju/podniecenia i depresji). W przypadku uczucia nadmiernego podniecenia lek należy odstawić i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem;
  • cukrzyca (może być konieczna zmiana dawki insuliny lub innych leków hipoglikemizujących);
  • choroby oka, takie jak podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe (jaskra);
  • trudności w oddawaniu moczu, które mogą wynikać z przerostu prostaty;
  • pewnego rodzaju zaburzenia serca, które mogą powodować zmianę rytmu serca, niedawny zawał serca, niewydolność serca lub stosowanie określonych leków, mogących powodować zakłócenie rytmu serca.
• Jeśli wystąpią objawy infekcji, takie jak gorączka o nieznanej przyczynie, ból gardła, owrzodzenia jamy ustnej, należy lek odstawić, natychmiast skonsultować się z lekarzem i wykonać badanie morfologiczne krwi. W rzadkich przypadkach objawy te mogą być oznaką zaburzeń produkcji krwinek przez szpik kostny. Objawy te występują rzadko, zwykle po 4-6 tygodniach leczenia.
• Pacjenci w podeszłym wieku są często bardziej wrażliwi, szczególnie na działania niepożądane leków przeciwdepresyjnych.
• Zgłaszano ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson Syndrome, SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (ang. Toxic Epidermal Necrolysis, TEN), reakcję na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS) podczas stosowania mirtazapiny. Jeśli pacjent zauważy którykolwiek z objawów opisanych w punkcie 4 w związku z tymi ciężkimi reakcjami skórnymi, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i zasięgnąć porady lekarza. Jeśli u pacjenta wystąpiły kiedykolwiek w przeszłości jakiekolwiek ciężkie reakcje skórne, nie należy wznawiać leczenia mirtazapiną.

Lek Mirtor a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Nie należy stosować leku Mirtor w skojarzeniu z:

• inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), ani przed upływem dwóch tygodni od zakończenia przyjmowania IMAO. Nie należy również rozpoczynać stosowania IMAO przed upływem dwóch tygodni od zakończenia przyjmowania leku Mirtor.
  Do inhibitorów IMAO należą moklobemid, tranylcypromina (leki przeciwdepresyjne), selegilina (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona).

Należy zachować ostrożność stosując lek Mirtor w skojarzeniu z:

• innymi lekami przeciwdepresyjnymi, jak SSRI, wenlafaksyna i L-tryptofan lub tryptany (stosowane w leczeniu migreny), tramadol (lek przeciwbólowy), buprenorfina, linezolid (antybiotyk), sole litu (stosowane w leczeniu niektórych zaburzeń psychiatrycznych), błękit metylenowy (stosowany w celu obniżenia wysokiego stężenia methemoglobiny we krwi) i preparaty zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) (preparaty ziołowe stosowane w leczeniu depresji). U pacjentów przyjmujących tylko lek Mirtor lub w terapii skojarzonej z tymi lekami bardzo rzadko może wystąpić zespół serotoninowy. Niektóre z jego objawów to nagła gorączka, pocenie się, zwiększona częstość akcji serca, biegunka, (niekontrolowane) skurcze mięśni, dreszcze, wzmożenie odruchów, niepokój, zmiany nastroju, utrata przytomności. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi jednocześnie kilka z wymienionych objawów.
• lekiem przeciwdepresyjnym, nefazodonem. Może on zwiększać stężenie leku Mirtor we krwi. Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu tego leku. Może być konieczne zmniejszenie dawki leku Mirtor, a po zakończeniu leczenia nefazodonem – zwiększenie dawki leku Mirtor.
• lekami stosowanymi w leczeniu lęku i bezsenności, jak benzodiazepiny;
• lekami stosowanymi w leczeniu schizofrenii, jak olanzapina;
• lekami stosowanymi w leczeniu alergii, jak cetyryzyna;
• lekami stosowanymi w leczeniu silnego bólu, jak morfina.
  Mirtor w skojarzeniu z tymi lekami może nasilać wywoływaną przez nie senność.
• lekami stosowanymi w leczeniu zakażeń, takimi jak leki przeciwbakteryjne (erytromycyna), leki przeciwgrzybicze (jak ketokonazol) i leki stosowane w leczeniu HIV/AIDS (takie jak inhibitory proteazy HIV) oraz leki stosowane w leczeniu wrzodów żołądka (takie jak cymetydyna).
  W przypadku rozpoczęcia równoczesnego podawania tych leków z lekiem Mirtor, stężenie leku Mirtor we krwi może się zwiększyć. Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu tych leków. Może być konieczne zmniejszenie dawki leku Mirtor, a po zakończeniu leczenia tymi lekami – zwiększenie dawki leku Mirtor.
• lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak karbamazepina i fenytoina;
• lekami stosowanymi w leczeniu gruźlicy, jak ryfampicyna.
  W skojarzeniu z lekiem Mirtor leki te mogą zmniejszać stężenie leku Mirtor we krwi. Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu tych leków. Może być konieczne zwiększenie dawki leku Mirtor, a po zakończeniu leczenia tymi lekami – zmniejszenie dawki leku Mirtor.
• lekami przeciwzakrzepowymi, jak warfaryna.
  Mirtor może wzmagać działanie warfaryny. Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu tych leków. W przypadku leczenia skojarzonego z lekiem Mirtor doradza się monitorowanie obrazu krwi.
• lekami mogącymi wpływać na rytm serca, takimi jak niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne.

Mirtor z jedzeniem i alkoholem

Picie alkoholu podczas przyjmowania leku Mirtor może powodować senność. Najlepiej unikać spożywania alkoholu podczas terapii lekiem Mirtor.
Lek Mirtor można przyjmować z posiłkiem lub bez.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ograniczona ilość danych dotyczących stosowania mirtazapiny u kobiet w ciąży nie wskazuje na zwiększone ryzyko wad wrodzonych. Należy zachować ostrożność stosując lek Mirtor w okresie ciąży.

Jeśli pacjentka przyjmuje lek Mirtor do momentu porodu lub krótko przed porodem, noworodek powinien być obserwowany pod kątem możliwych działań niepożądanych.

Nie należy karmić piersią podczas stosowania leku Mirtor.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek Mirtor może zaburzać koncentrację i zdolność reagowania. Należy upewnić się, że zdolności te nie są zaburzone przed prowadzeniem pojazdów lub obsługiwaniem maszyn.

Lek Mirtor zawiera aspartam

Lek zawiera źródło fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią.

3. Jak przyjmować lek Mirtor

Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zazwyczaj stosowana dawka

Zalecana dawka początkowa wynosi 15 mg lub 30 mg na dobę. Lekarz może zalecić zwiększenie dawki po kilku dniach do dawki najbardziej skutecznej dla pacjenta (od 15 mg do 45 mg na dobę). Dawka zazwyczaj jest taka sama dla wszystkich grup wiekowych. Jednak u pacjentów w podeszłym wieku lub u pacjentów z chorobami nerek lub wątroby lekarz może dostosować dawkę.

Kiedy przyjmować lek Mirtor

Lek Mirtor należy przyjmować codziennie o tej samej porze. Najlepiej przyjmować lek Mirtor jednorazowo przed pójściem spać. Jednak lekarz może zalecić podzielenie dawki leku Mirtor – rano i przed pójściem spać. Większą dawkę należy przyjąć przed pójściem spać.

Jak przyjmować tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej

Tabletkę należy przyjąć doustnie.

1. Nie kruszyć tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej.
   Aby zapobiec pokruszeniu tabletki, nie należy naciskać blistra (Rysunek A).
2. Oderwać jedną komorę blistra.
   Każda komora blistra zawiera jedną tabletkę (Rysunek B).
3. Oderwać folię.
   Ostrożnie oderwać folię, zaczynając od rogu oznaczonego strzałką (Rysunek C).
4. Wyjąć tabletkę.
   Wyjąć tabletkę suchymi rękami (Rysunek D).
5. Umieścić tabletkę na języku.
   Natychmiast po wyjęciu umieścić tabletkę na języku (Rysunek E). Tabletkę szybko rozpada się i można ją połknąć bez popijania wodą.

Kiedy można spodziewać się poprawy samopoczucia

Zazwyczaj poprawa samopoczucia następuje po 1–2 tygodniach stosowania leku Mirtor, a po 2–4 tygodniach pacjent powinien czuć się znacznie lepiej. W okresie od 2 do 4 tygodni leczenia należy porozmawiać z lekarzem o wpływie leku Mirtor na samopoczucie pacjenta.
Jeśli po 2–4 tygodniach nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy zwrócić się do lekarza. Lekarz może zadecydować o zwiększeniu dawki. Po kolejnych 2–4 tygodniach należy ponownie porozmawiać z lekarzem o wpływie leczenia.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Mirtor

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Mirtor, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Najczęstsze objawy przedawkowania mirtazapiny (bez innych leków lub alkoholu) to senność, dezorientacja i przyspieszone bicie serca.

Pominięcie przyjęcia leku Mirtor

Jeśli pacjent przyjmuje lek raz na dobę

• Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
• Następną dawkę należy przyjąć o zwykłej porze.

Jeśli pacjent przyjmuje lek dwa razy na dobę

• Jeśli pominięto dawkę poranną, należy przyjąć ją razem z dawką wieczorną.
• Jeśli pominięto dawkę wieczorną, nie należy przyjmować jej razem z następną dawką poranną – należy pominąć pominiętą dawkę i kontynuować leczenie zwykłymi dawkami poranną i wieczorną.
• Jeśli pominięto obie dawki, nie należy próbować uzupełnić pominiętych dawek. Należy pominąć obie dawki i następnego dnia kontynuować leczenie zwykłymi dawkami poranną i wieczorną.

Przerwanie przyjmowania leku Mirtor

Należy przerwać przyjmowanie leku Mirtor tylko po konsultacji z lekarzem.
W przypadku zbyt wczesnego przerwania leczenia depresja może powrócić. Gdy pacjent poczuje się lepiej, powinien porozmawiać z lekarzem. Lekarz zdecyduje, kiedy można zakończyć leczenie.
Nie należy nagle przerywać przyjmowania leku Mirtor, nawet jeśli depresja ustąpiła. Nagłe odstawienie leku Mirtor może spowodować nudności, ból głowy, złe samopoczucie, lęk i pobudzenie. Objawy te można zminimalizować poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Lekarz poinformuje, jak stopniowo zmniejszać dawkę.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku Mirtor i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią:

• ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), pęcherze lub złuszczanie się skóry, owrzodzenia jamy ustnej, oczu lub narządów płciowych, gorączka i objawy grypopodobne;
• objawy infekcji, takie jak niewyjaśniona wysoka gorączka, ból gardła i owrzodzenia jamy ustnej (agranulocytoza);
• napady padaczkowe (drgawki);
• połączenie gorączki, sztywności mięśni, nagłych zmian ciśnienia krwi, przyspieszonego tętna i dezorientacji – może to być złośliwy zespół neuroleptyczny;
• połączenie gorączki, bólu mięśni, wysypki i innych objawów – może to być eozynofilia i objawy ogólnoustrojowe (DRESS).

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• zwiększenie apetytu i zwiększenie masy ciała
• senność lub ospałość
• ból głowy
• suchość w jamie ustnej

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie więcej niż u 1 na 10 pacjentów):

• ospałość, osłabienie, zmęczenie
• zawroty głowy
• drżenie lub dreszcze
• nudności
• biegunka
• wymiociny
• wysypka lub wykwity skórne (osutka)
• bóle stawów (artralgia) lub mięśni (mialgia)
• bóle pleców
• obrzęk (zazwyczaj kostek lub stóp) spowodowany zatrzymaniem płynów (obrzęk)
• koszmary senne
• uczucie lęku
• bezsenność
• uczucie pobudzenia

>

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie więcej niż u 1 na 100 pacjentów):

• uczucie euforii (mania)
• dezorientacja
• nieprawidłowe odczuwanie na skórze, np. pieczenie, kłucie, mrowienie lub drętwienie (parestezje)
• zespół niespokojnych nóg
• omdlenia (niedociśnienie ortostatyczne)
• niskie ciśnienie krwi
• koszmary senne
• pobudzenie
• omamy
• niepokój ruchowy

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie więcej niż u 1 na 1000 pacjentów):

• żółte zabarwienie oczu lub skóry – może wskazywać na zaburzenia czynności wątroby (żółtaczka)
• drżenie mięśni lub skurcze (mioklonie)

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania:

• objawy odstawienia (ból głowy, zawroty głowy, nudności, lęk, pobudzenie) po nagłym przerwaniu stosowania
• nieprawidłowe odczucia w jamie ustnej (parestezje w jamie ustnej)
• obrzęk jamy ustnej
• zwiększone wydzielanie śliny
• zaburzenia mowy
• zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)
• zwiększone stężenie prolaktyny we krwi (hiperprolaktynemia)
• niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego
• somnambulizm

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Mirtor

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Mirtor

• Substancją czynną leku jest mirtazapina.
  Mirtor, 15 mg: każda tabletka zawiera 15 mg mirtazapiny.
  Mirtor, 30 mg: każda tabletka zawiera 30 mg mirtazapiny.
  Mirtor, 45 mg: każda tabletka zawiera 45 mg mirtazapiny.
• Pozostałe składniki to: mannitol (E421), powidon K30, krospowidon (typ A), krzemionka koloidalna bezwodna, L-aspartam (E951), celuloza mikrokrystaliczna, aromat truskawkowo-guarana, magnezu stearynian.

Jak wygląda lek Mirtor i co zawiera opakowanie

Mirtor, 15 mg: białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej ze ściętymi krawędziami.
Mirtor, 30 mg: białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej ze ściętymi krawędziami i rowkiem dzielącym.
Mirtor, 45 mg: białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej ze ściętymi krawędziami.

Opakowania: 6, 10, 18, 20, 30, 48, 50, 90, 96 lub 100 tabletek w blistrach z folii Aluminium/Aluminium (OPA/Aluminium/PVC).

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

Specifar S.A.
1, 28 Octovriou str.
123 51 Agia Varvara
Ateny, Grecja

Wytwórca

Specifar S.A.
1, 28 Octovriou str.
123 51 Agia Varvara
Ateny, Grecja

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 07/2023